بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟

یک/اندوه       بین غم های من، یک نفس است ... میراث زندگی ام              بین غم و غم  درتلاش ... دو/ بیرونم کردند از شرکت دنیا      باپیراهنی سپید     میان شهری غریب                        اما ، تجربه ام اززندگی آنقدربود  که باارواح...       به هرزبانی در می آمیختم  و کتاب زندگیشان را ، معرفی می کردم! سه/ باور نکردیم             روزی که بامدال طلا ، روی قلب تو ، ایستاده بودم باور نکردیم           اشک اشک ،میان صورت خود، جاری ازتو  باور نکردیم           چنگ می زدمت، میان جمله هاکه عشق را باهم  باور نکردیم            وروی سنگ قبرمن ،همین جمله ابدی ..." باور نکردیم " ۰ چهار/ باران می خورد مرا... که دراین جهان پررو  همین لطافت مثال زدنی هم ، تغییر چهره داد! پنج/  پول درچنگ من، شکست خورده ، رنگ می باخت  از بنفش تا سبز ... چه مهارت بزرگیست، خرج کردن و،سزاوار تحقیر است، پول... که بریزش توی دریا  تا ماهی هاهم ... میان لب هایشان ، سیگارش کنند ! شش/ مزار شش گوشه ات رایاحسین  (ع) محرم است چه کنارت، چه جای دیگری،تلخی تلخ ، عاشورای توست... هفت یک/ آن دوران که خیلی تعطیلات میان مدرسه متداول نبود، تاسوعا و عاشورا می افتاد بین روزهای مدرسه... حس غریبی داشت، که بین مردم باشی  مزه می داد فردا صبح توی مدرسه،بابچه ها دی شب هیئت را بگویی  خوشا که موبایل نبود ،تلفن هم بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...

یک/از خواب نارس ظهر                      خشمگین!                         از نرسیدن به پایان چنگ می زنم به هندوانه ی خنک!       وهم چنان که درونم را ...      آرام آرام ؛ می پذیرم ... که گاهی نیمه تمام ؛ تمام است! دو/ شادی درمن برآشفت                        از غمی که نمی خوابید...                               سحرگاه چنان به خنده افتادم که دانستند؛ " شادی " مرد! سه/ بوسه را نباید نوشت روی هیچ کاغذی که توهم از هر لبی حرام است! علی الخصوص دهانی که بوی عقل می دهد؛ بدتر! چهار/ چسبیده ام به خیارهای دریائی ! و اسفنج ها و باب اسفنجی                                                 وانتهای اقیانوس و دوستانم                          بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...

یک/به اندیشه ی یک شیر دریائی می خندم!                      به سبیل و...                                         قدرتی که اصالتا ؛ جنگل دارد!    و باپیرهن نارنجی ...    من برایش ؛ هویج دریائی هم ...               به حساب نمی آیم! دو/ در آرزوی خندیدنت ؛ به چشم خودم ... نگاه می کنمت لحظه لحظه ... تا مردن! سه/ جمله زینتی!                 روی لب های تو ..." عشق"! هزار دستان هم         نتواند برداشت : چنین سنگین آوائی را! چهار/ بوسیدمت؛ چون نوزادی بی گناه                                      از چشم های بسته ات                                                       بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...